1-
له بینایه کی به رزه وه
که رووانیمه شار
دیتم:
ئای…به ئاره قه ی کریکار
چه نده شار گه وره بو وه و
به لام!
ماله که ی خوشی بچوک
2-
ئامیره کان!
هاواریان ده کرد
ئه گه رزانی بامان
بو چه وسانه وه ی کریکاره کان
به کارمان دینن
هیچ کات…
نه ده بووین
به ئامیر
3-
بی گومان!
ئه گه رکریکاران
مافی خویان پی درابا
ئیستاکه گشت …
کومپانییه کان
شکه ستیان پی هاتبوو
4-
کریکاره کان!
وه ک کتیبه کان وان
هیچ که س نییه
بیی یان خووینیته وه
هه ربوویه ش
به رده وام توزیان
لیی نیشتووه
5-
له شه قامی کار
وه ستاوم
ته نیا بونی خه یالی نان
هه لده مژم
وه به مژمژه ی دم
هه ناسه ی ژیان
به دژواری هه لدمژم
جگه ره یه ک داده گیرسینم
چاوه روانی که سیکم
که بشکوو بیت و
ئه مروش وه ک دوینی….
بو پاروویه نانیک
بمچه وسینیته وه
6-
سالانیکه!
له کوچی بیده نگی من
له نیوان یه که یه که ئامیره کان
تیده په ری
به لام من ئیستاکه ش
هه ربه خوم نه زانیووه
7-
ئه مروش
وه ک دوینی
بی بزه یانه تیپه ری
له نیوان یه که یه که ئامیره کان
وه به دزی فرمیسکه کانم
نووسیم:
«ئای ژیان
له کیوویت نان کوشتمی»
تایبەتمەندییەکان: هۆنراوە

زیادکردنی وەڵام